۱۳۸۹ آبان ۳, دوشنبه

گریه خودباختگان در پای ولی سفیه

همیشه وقتی سیاست با ایدئولوژی ادغام می شود مخرب ترین دیکتاتوری ها را بوجود می آورد. منطورم هر گونه ایدئولوژی است چه از نوع مذهبی اش و چه از نوع مارکسیست کمونیستی اش . چه از نوع ارتجاعی اش و چه از نوع انقلابی اش.برای اینکه در ایدئولوژی یک نوع تقدس وجود دارد که قدرت خدایی به کسانی که آنرا نمایندگی می کنند می دهد. این قدرت خدایی که نمایندگان ایدئولوژی ها میگیرند بزرگترین خطر در یک جامعه محسوب شده و جامعه را بیدفاع میکند. چون هر نوع اعتراضی به یک ایدئولوژی که همه ی حرفها و گفته ها و عملکردهایش از طی سالها وقرنهای پیش فرموله شده است یک نوع تقدس شکنی محسوب شده و جلوی فکر آزاد و تردید را می گیرد،- در اینجا حرف از ایدئولوژی است که قدرت سیاسی را در جامعه به دست گرفته است و نه ایدئولوژی که متعلق به قلب و روح مردم است- 

می بینیم که در این ویدئو خامنه ای جوانان حاضر در مجلسش را بچه های خود می نامد و رابطه خود با آنها را پدرانه جلوه میدهد. و آنان را به گریه و زاری با حرفهایش وا میدارد. اینها نشانه ذوب و ناآگاهی کسانی است که رهبران را ایدئولوژیک و مقدس میکنند و در پایشان به گناهان خود اعتراف کرده و خود را کوچک میشمارند. غافل از اینکه آنها هستند که این قدرت را به این رهبران میدهند. رهبران بدون کسانی که آنها را در قدرت نگه دارند هیچ نیستند. همیشه ما هستیم که چهره خمینی ها را در ماه می بینیم و توهم مقدس بودن را به آنها می دهیم. ما هستیم که خامنه ای ها را در مقام رهبر می نشانیم و تمام اعتمادمان را به آنها می بخشیم. خمینی و خامنه ای بخودی خود هرگز در این حد بزرگ نمیشوند. برای همین هم بود که آتش زدن عکس خمینی و خامنه ای یک نوع تابوشکنی محسوب میشد. و حکم آن اعدام. برای اینکه وقتی این تابو شکسته می شود. اولین تردیدها ظاهر میشود و جرات اعتراض را به مردم میدهد. 

پس پیش بسوی جامعه ای آزاد که سیاست و حکومت در آن جدای از ایدئولوژی باشد. 
جرات اینرا داشته باشیم که اندیشه آزاد خود را بدون اجازه از دیگران بکار بگیریم.
مرگ بر اصل و فرع ولایت فقیه


عاطفه اقبال
25 اکتبر 2010

video

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر